برگزاری نشست مجازی انجمن زندانیان سیاسی شرق کوردستان به مناسبت روز زندانی سیاسی

خۆڕاگری: انجمن زندانیان سیاسی شرق کوردستان به مناسبت سالروز «روز زندانی سیاسی»، نشست مجازی ویژه‌ای را در شبکه اجتماعی ایکس (اسپیسی) تحت عنوان «از سرکوب اندیشه تا جرم سیاسی، زندانی سیاسی نماد تبعیض در ایران برگزار کرد.

بە گزارش وب‌سایت خبری انجمن زندانیان سیاسی شرق کوردستان “خۆڕاگری” شب یکشنبە ١٠ خرداد ماه ١٤٠٥ خورشیدی برابر با ٣١ مای ٢٠٢٦ میلادی، این برنامه هم‌زمان با سالروز اعدام ۵۹ زندانی سیاسی کورد در سال ۱۳۶۲ برگزار شد؛ روزی که از سوی این انجمن به پاس استقامت مبارزان کورد، به عنوان روز زندانی سیاسی نام‌گذاری شده است و در این نشست که با حضور فعالان سیاسی و حقوق بشری برگزار شد، سخنرانان به تشریح ابعاد مختلف سرکوب، شکنجه و تبعیض سیستماتیک علیه فعالان آزادی‌خواه و ملیت‌های تحت ستم در ایران پرداختند.

در ابتدای این برنامه، شهین بایزیدپور، زندانی سیاسی سابق و فعال حوزه زنان و کودکان، در تحلیلی روایی-حقوقی به بررسی وضعیت زنان در بندهای سیاسی پرداخت، وی با به اشتراک گذاشتن تجربیات دوران بازداشت خود، برای نخستین بار ابعاد گسترده‌ای از آزارها و تبعیض‌های فاحش و ساختاری موجود در زندان‌های جمهوری اسلامی را برای افکار عمومی تشریح کرد.

همچنین در ادامه نشست، فریبا برهانزهی، فعال سیاسی بلوچ و عضو دفتر سیاسی حزب مردم بلوچستان، به تبیین محرومیت‌ها و تبعیض‌های همه‌جانبه در حوزه‌های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی علیه ملت بلوچ پرداخت، وی ساختار حکمرانی در ایران را یک نظام تئولوژیک (دین‌سالار) قرون‌وسطایی توصیف کرد که فاقد هرگونه مشارکت جمعی است. برهانزهی همچنین بر ضرورت تقویت همبستگی و اتحاد میان آحاد مردم ایران، به‌ویژه ملیت‌های تحت ستم تاکید کرد.

حسن حاتمی، فعال سیاسی و زندانی سابق که تجربه بازداشت در هر دو حکومت پیشین و کنونی ایران را داشته است، سخنران دیگر این برنامه بود، وی به تشریح ابعاد شخصیتی زندانیان سیاسی و سازوکارهای مهندسی‌شده تبعیض در زندان‌ها پرداخت. حاتمی با ارائه روایتی از اعدام‌های فراقضایی و بدون دادگاه، روند صدور احکام را کاملاً ناعادلانه توصیف کرد که طی آن بسیاری از زندانیان بی‌گناه به پای چوبه‌های دار فرستاده شدند.

این نشست مجازی با طرح پرسش‌های مخاطبان درباره راهکارهای عبور از وضعیت موجود پایان یافت و در جمع‌بندی پایانی، مهمانان برنامه بر لزوم گذار از سیستم‌های سیاسی تمامیت‌خواه و حرکت به سوی یک مدیریت مدرن، مطلوب و دموکراتیک در کشوری کثیرالملل مانند ایران تاکید کردند تا آحاد مردم بتوانند حق تعیین سرنوشت خود را داشته باشند.